15-22 listopada 2025 r.

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Spędziliśmy ten tydzień u boku naszych matek poległych bohaterów, które przechodziły rehabilitację w naszym ośrodku socjalnym. Czas rehabillitacji to wyjątkowy czas bliskości, wspierania i uważnego słuchania. Jednocześnie spotkanie z wielkim bólem. Bo utrata syna czy córki wciąż krwawi, a nawet jeśli rana ta zaczyna się goić, wciąż jednak boli. Rehabilitacja to przestrzeń powrotu do zdrowia: psychicznego, umysłowego, duchowego, a nawet fizycznego. Właśnie do tego dąży praca naszych specjalistów – by przywrócić matkom choć odrobinę siły, przez ciepło i wsparcie emocjonalne. Pod koniec tego tygodnia odbyło się poświęcenie figury Matki Boskiej Bolesnej, która trzyma w ramionach Ciało swojego Syna, zdjęte z krzyża. To Pietá – obraz bólu, który zna każda matka, która straciła dziecko. Obraz, który przemawia bez słów. Chciałbym powtórzyć słowa arcybiskupa Visvaldasa Kulbokasa, nuncjusza apostolskiego na Ukrainie. Wczoraj zwrócił się do naszych matek w następujący sposób: „Każda z was jest biedna, bo oddała już to, co najcenniejsze i najważniejsze. A Bóg zawsze słucha biednych. Zawsze pierwszy wychodzi im naprzeciw”. W tych słowach kryje się prawda, która jednocześnie boli i daje nadzieję. Bo przyjęcie, pogodzenie się matki z utratą dziecka to ofiara, którą widzi tylko Bóg. Myślę, że dla nas jest to również znak, który ma dwa zadania: „chronić” i „pamiętać”. Matki uczą nas tego każdego dnia. Ich synowie oddali życie, w obronie naszej ziemi w obronie każdego z nas. Dlatego tablica pamiątkowa, która stanie przed naszym ośrodkiem socjalnym – Centrum Najświętszego Imienia Jezus, jest znakiem nadziei. Znakiem, którego nie zapomnimy. Pamiętamy. Jesteśmy tam. Dziękujemy wszystkim naszym dobroczyńcom, darczyńcom i wszystkim, którzy idą z nami. W szczególności Fundacji „Dobry Brat”, która w tym tygodniu przekazała pomoc dla naszej kuchni socjalnej. Dzięki temu mogliśmy wesprzeć naszych żołnierzy w okresie zimowym i podzielić się tym, co mamy. Serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy o nas pamiętają, wspierają nas i kontynuują z nami tę drogę służby.

Niech Pan Was strzeże.

o. Michał Romaniv OP