22 -29 marca 2025

Fastów, 22.03-29.03.2025

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Drodzy Przyjaciele!

W tym tygodniu byliśmy z misją humanitarną w Chersoniu. Dla nas każda taka podróż to nie tylko obowiązek, ale i okazja, by być blisko tych, którzy na co dzień żyją w rzeczywistości trudnej do wyobrażenia. Wspieramy naszych wolontariuszy, którzy codziennie pieką chleb, karmią mieszkańców Chersonia i wspierają infrastrukturę miasta po ostrzale pralni socjalnej, którą prowadzimy w tych niezwykle trudnych warunkach.

Sytuacja na południu Ukrainy pozostaje niezwykle napięta. Wróg codziennie ostrzeliwał Cherson i okoliczne wioski. Ataki te nie wybierają celów – rakiety uderzają w domy, szpitale i miejsca, w których po prostu mieszkają ludzie. Pewnego dnia rakiety uderzyły w centralną część miasta. Zginęli cywile, w tym osoby starsze. Pani Olena, administratorka naszej kuchni socjalnej, w czasie ostrzału była na stacji kolejowej ze swoją matką. Właśnie gdy nadjechał pociąg ze Lwowa, a peron był pełen ludzi czekających na jego przybycie – kobiet, dzieci i osób starszych – wróg cynicznie zaatakował. Na szczęście ratownicy pomogli im opuścić stację bez szwanku. Ale to, co pozostało w ich sercach i umysłach po tym wydarzeniu, przekracza wszelkie słowa. Nad miastem nieustannie latają drony rozpoznawcze. Ludzie mieszkający w pobliżu rzeki żyją w codziennym strachu. Mimo to nasi wolontariusze nie przestają pracować. Ryzykują sobą, aby pomagać innym — niosą chleb, wodę i artykuły spożywcze w miejsca, które są niebezpieczne i trudno dostępne, gdzie mieszkają starzy, samotni ludzie.

Poznałem mężczyznę, który każdego dnia podejmuje ryzyko, aby wspierać słabszych. W jego oczach nie ma strachu, jest miłość do ludzi i prostota intencji dostarczania chleba, jedzenia, bycia blisko tych, którzy przeżywają trudności. Często myślę o tym, jak cenny jest taki chleb…

W tym tygodniu młodzież z miasta Czugujew w obwodzie charkowskim przyjechała do naszego Centrum św. Marcina w Fastowie w ramach ogólnokrajowego programu „Ramię w ramię”. Po raz pierwszy w latach wielkiej wojny mieli okazję opuścić swoje piwnice i schrony, by choć na kilka dni przeżyć je w spokoju, w względnym bezpieczeństwie, spotkać się z rówieśnikami i poczuć, że świat może być inny. Pamiętamy, jak jeszcze przed wybuchem wojny przyjmowaliśmy pod swój dach dzieci z tzw. „szarej strefy” i rehabilitowaliśmy dzieci z obwodu donieckiego w ramach projektu z Chrześcijańską Służbą Ratunkową. Gościliśmy ponad 42 grupy — 650 dzieci na przestrzeni kilku lat, które miały możliwość regeneracji i odpoczynku co miesiąc. A 20 stycznia 2022 roku, zaledwie kilka dni przed wielką inwazją, udało się ewakuować z Mariupola 40 dzieci — wyjechali dosłownie na ostatnie godziny przed tym, jak miasto stało się piekłem.

Nadal pomagamy naszym obrońcom na południu kraju — dostarczamy generatory, śpiwory, power banki i wszystko, o co proszą. Nie cofniemy się przed niczym, żeby zostać ich „niezawodnym zapleczem”.

W zeszłą niedzielę w Warszawie odbył się kiermasz charytatywny Stowarzyszenia Przyjaciele Frety. Ludzie, których być może nigdy nie spotkamy osobiście, odpowiedzieli na apel i zebrali 18 104,56 zł dla rodzin poległych ukraińskich żołnierzy. W tej pomocy nie chodzi tylko o pieniądze, ale o pamięć i solidarność. Piszę to do Ciebie, abyś wiedział: ta wojna nie dotyczy odległego kraju, ani liczb podawanych w wiadomościach. Chodzi o ludzi. O matkach trzymających za ręce swoje dzieci podczas ostrzału. O nastolatkach uczących się żyć, a nie tylko przetrwać. O tych, którzy ryzykują życie dla dobra drugiego człowieka. Twoje wsparcie — modlitwa, słowo, darowizna — ratuje życie i daje nam siłę. Dziękujemy, że jesteście z nami. Dziękujemy za wasze otwarte serca. Niech Pan błogosławi Was i waszych bliskich. Modlimy się za Was każdego dnia.

o. Michał Romaniv OP