30 maja – 6 czerwca 2026 r.

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Przede wszystkim chcielibyśmy podziękować tym, którzy nas wspierali. Cały grudzień i część stycznia były dla nas dość trudne, ponieważ w pobliżu naszego schroniska pojawiło się wielu przybyszów, a mieszkańcy, którzy są osobami starszymi, musieli nieustannie szukać schronienia. Schronisko znajduje się niedaleko, ale było to trudne, ponieważ mieszkają tu osoby po siedemdziesiątce i osiemdziesiątce. To ludzie, którzy przeżyli już najtrudniejsze chwile, stracili domy (niektórzy w Sumach, inni w Chersoniu) i postanowiliśmy, że musimy koniecznie zorganizować im schronienie, które będzie dla nich wygodne, w samym schronisku i już to finalizujemy. Kilka zdjęć poniżej. Dziękujemy naszym przyjaciołom – Charytatywni Freta, za zbieranie ofiar na kiermaszu w naszym klasztorze Dominikanów na Freta 10. Dziękujemy wszystkim, którzy pomogli. Zobacz zdjęcie poniżej tej relacji.

W tych dniach nasi wolontariusze w Chersoniu dostarczyli mieszkańcom wyspy (wyspa statków) chleb i wodę. Chleb to prosta i zwyczajna rzecz, ale ludzie go bardzo potrzebują. Możemy im pomóc chlebem, możemy też prać ich ubrania, bo nie ma wody ani prądu, ludzie wciąż żyją, więc to pranie jest dla nich również bardzo ważne.

Dziękujemy wszystkim, którzy wspierają i pomagają naszym wolontariuszom w Chersoniu. W tym tygodniu, zarówno w Fastowie, jak i w Chersoniu, upiekliśmy 2533 bochenki chleba i bułek dla potrzebujących osób starszych oraz dla naszych kuchni socjalnych. Dziękujemy również Caritas-Spes Diecezji Kijowsko-Żytomierskiej za wsparcie, a w szczególności ks. dyrektorowi Witalijowi Umińskiemu za osobiste przybycie i dostarczenie nam mąki i innych produktów spożywczych. Jest to szczególnie ważne w kontekście pieczenia chleba.

Dziękujemy również panu Arturowi Piskowskiemu za pomoc i pomoc humanitarną, której nam udzielił. Dziękujemy za obecność. Za kilka dni chcemy zainstalować dzwon pamiątkowy w pobliżu naszego pomnika ofiar wojny w Fastowie. To także wyraz naszego szacunku dla wszystkich tych, którzy oddali swoje życie, aby nas chronić, a dla naszych matek i żon jest to także widoczny znak wsparcia.

 o. Michał Romaniv OP.